Kartka z kalendarza. Znowu ekstraklasa.
Lata 1961-1963 nie były dla nas najłatwiejsze.
Pierwszy sezon w ekstraklasie był fatalny w naszym wykonaniu.
Pierwszy mecz jednak tego nie zapowiadał. 19 marca 1961 roku wygraliśmy u siebie z Odrą Opole po bramce samobójczej w 3 minucie.
"(..) Beniaminek strzelił bramkę, czym zaskoczył przeciwnika jak i widzów. Nie takiego obrotu wydarzeń oczekiwano według przedmeczowych horoskopów."
Jednak na kolejną wygraną w ekstraklasie musieliśmy czekać aż do 24 września. Na wyjeździe pokonaliśmy wówczas Lechię Gdańsk 2-0.
Więcej zwycięstw w tym sezonie się nie doczekaliśmy. Zajęliśmy ostatnie miejsce w tabeli z 10 punktami na koncie.
Rok 1962 nie był o wiele łatwiejszy od poprzedniego.
W tym czasie rozgrywaliśmy mecze w II lidze grupie B.
"Inauguracja sezonu piłkarskiego w Bydgoszczy nie wypadła okazale. (...)"
11 marca 1962 roku przegraliśmy inauguracyjny mecz z Wawelem Kraków 1-0.
Na pierwsze zwycięstwo w II lidze czekaliśmy do 1 kwietnia. Przyjechał wtedy do nas lider tabeli - Grabarnia Kraków. Wygraliśmy 2-0 po bramkach Sławomira Spychalskiego oraz Jerzego Sułkowskiego.
W tym sezonie udało nam się odnieść jeszcze jedno zwycięstwo. 20 maja 1962 roku na własnym boisku pokonaliśmy Arkę Gdynia 3-1.
Zajęliśmy przedostatnie miejsce w tabeli i zanotowaliśmy kolejny spadek.
Jednak w tym sezonie niespodzianką było dotarcie do ćwierćfinału Pucharu Polski, gdzie przegraliśmy 1-0 z Cracovią. Był to jeden z większych sukcesów Zawiszy w historii piłkarskiej drużyny.
Sezon 1962/1963 rozegraliśmy w III lidze, grupie pomorskiej.
W całym sezonie przegraliśmy tylko dwa mecze. Z Cuiavią Inowrocław w rundzie jesiennej 2-1 oraz w rundzie wiosennej z Gryfem Toruń 2-1.
Ten sezon zakończyliśmy na pozycji lidera z 10 punktami przewagi nad drugą w tabeli Cuiavią.
Teraz czekały nas mecze o wejście do II ligi.
Rywale: Arka Gdynia, Czarni Żagań, Czarni Szczecin oraz Gwardia Koszalin.
Jedyną porażkę ponieśliśmy z Czarnymi Szczecin 3-2, jednak w meczu rewanżowym wygraliśmy u siebie 9-0 i awansowaliśmy do II ligi.
Bilans bramkowy był imponujący! 31 bramek strzelonych, 4 stracone.
W sezonie 1963/1964 grając na zapleczu ekstraklasy po rundzie jesiennej byliśmy na 2 miejscu w tabeli. Jednak było ciasno na górze tabeli.
Pierwszy był Śląsk Wrocław z 22 punktami (tyle co Zawisza), jednak wyprzedzał nas lepszym bilansem bramkowym. Trzecia była Cracovia - 19 punktów, a czwarty Start Łódź - 18 punktów.
Pierwszy mecz w rundzie wiosennej przyniósł nam remis z Karpatami Krosno. Śląsk wygrał swój mecz i umocnił się na pozycji lidera. My utrzymaliśmy 2 miejsce.
Niebezpiecznie zaczęło się robić po drugiej porażce z rzędu (12.04.1964). Po meczu ze Startem Łódź, gdzie na własnym stadionie przegraliśmy 2-1 - Start tracił do nas 1 punkt ale miał jeden mecz mniej.
Po porażce ze Śląskiem Wrocław 2-0 (17.05.1964) spadliśmy na trzecie miejsce. Następne mecze to była seria zwycięstw. 07.06.1964 po 4 zwycięstwie z rzędu awansowaliśmy na drugie miejsce w tabeli, dzięki porażce Startu we Wrocławiu.
Przedostatni mecz w sezonie zremisowaliśmy 0-0 z Lublinianką. Walczący wtedy o awans z Zawiszą Start Łódź, też zremisował na własnym boisku ze Stalą Mielec i utrzymaliśmy drugie miejsce.
Decydujący miał się okazać ostatni mecz w Krakowie z Carcovią na stadionie Wisły.
"Bezcenną bramkę Zawiszy" strzelił Jerzy Krasucki, który przez całą rundę raził nieskutecznością. Dała ona zwycięstwo i drugi w historii awans do ekstraklasy!
Kadra Zawiszy z 1964 roku:
Edmund Rychlewicz, Bogdan Sikorski, Edward Maradziński, Waldemar Folbrycht, Ryszard Harmata, Kazimierz Zgoda, Kazimierz Biernacki, Włodzimierz Sypniewski, Mirosław Ziółkowski, Ryszard Wesołowski, Jerzy Sułkowski, Włodzimierz Mielcarek, Jan Rychlewicz II, Paweł Muller, Bronisław Waligóra, Kazimierz Ryciak, Jan Pieszko, Waldemar Chmara, Jerzy Krasucki, Ryszard Kamiński I.
